
Handpomp
Een hendel trekt een leren beker omhoog via een cilinder; het gedeeltelijke vacuüm tilt water uit het zwembad.

Een waterspeelzone is geen speeltuin met water erin. Het is de enige tentoonstellingscategorie waar kinderen in dezelfde tien minuten tegelijkertijd drijfvermogen, druk, stroming en zwaartekracht met hun handen kunnen voelen. Elk station dat we bouwen is een enkele natuurkundige vraag, gekleed als een spel.
Onderstaande zeven referentieschema's zijn allemaal geleverd voor echte kinderzalen. Ze worden allemaal op dezelfde manier gepresenteerd: één overzicht van het volledige watereiland en vervolgens de stationslijst waaruit het bestaat. Vijf van de zeven zijn werkende installaties; de ene is een documentatieset van 24 stations getekend voor een thematisch waterpark, en de laatste is een kale renderset - elf stations zonder geschreven tentoonstellingslijst, opgenomen om te laten zien hoeveel een enkel ondiep bassin kan dragen.
Een grondwatertafel met twee eilanden, 650 x 360 cm op de vloer, met twaalf stations rond één gesloten lus. Water wordt met de hand opgetild, door de zwaartekracht naar beneden gebracht, in een draaikolk rondgedraaid en teruggevoerd naar het zwembad – de hele watercyclus van een stroomgebied, op kinderhoogte.

Een hendel trekt een leren beker omhoog via een cilinder; het gedeeltelijke vacuüm tilt water uit het zwembad.

Het water dat bovenaan vrijkomt, daalt een trap met bassins af, verliest hoogte en wint aan snelheid bij elke lip.

Een vallende waterlaag brengt momentum over op schuine bladen: een turbine zonder behuizing.

Een headertank met een kleine opening verandert het opgeslagen hoofd in een smalle, snelle straal gericht op een schoepenwiel.
Vier van de twaalf staan naast bovenstaand overzicht; de overige vier worden hier uiteengezet met het mechanisme achter elk. Elk station wordt gevoed door dezelfde pomp en loopt terug naar dezelfde put, zodat een kind met één kopje het hele eiland kan rondlopen.

Een liftpoort bepaalt het stroomopwaartse niveau; Als je het opent, komt er een golf vrij die het wiel stroomafwaarts laat draaien.
Kinderen brengen het hek omhoog en de trog loopt via de uitlaat leeg, waardoor het wiel draait en het waterniveau daalt. Laat de poort zakken en het niveau stijgt weer. Een overstromingsdam in miniatuur, waarvan het gevolg binnen enkele seconden zichtbaar is.

De dichtheid bepaalt of een blok aan de oppervlakte drijft, zinkt of zweeft.
Een ondiepe bak met drijvend schuim, hout en plastic blokken. Kinderen stapelen ze in vlotten en torens en ontdekken dat een brede, platte romp veel meer kan dragen dan een hoge, smalle romp: de eerste les in scheepsarchitectuur.

Een peddel aan de basis laat het water ronddraaien; naarmate het versnelt, vormt het vrije oppervlak een paraboloïde.
Een handslinger drijft een waaier aan via een afgedichte versnellingsbak. Kinderen kijken hoe het vlakke oppervlak in het midden naar beneden zakt en de glazen wand beklimt, en blijf dan draaien totdat een volledige luchtkern zich langs de as opent.

Een schroef die in een trog draait, vangt waterzakken op en leidt ze bergopwaarts.
Door aan de zwengel te draaien, wordt het water uit het onderste bassin naar de header getild, die het vervolgens terugvoert naar het bovenste bassin. Kinderen kunnen één kopje helemaal rond de lus volgen en voelen hoeveel draaien het kost om het te verplaatsen.
Op hetzelfde eiland zijn ook vier stations aanwezig die de lus delen: een kanaalbouwmuur waar kinderen platen in pinnen plaatsen om water te laten stromen, een paddestoelmistkoepel, een spiraalvormige balglijbaan en een met de hand aangedreven waterrad. In totaal twaalf stations, allemaal gevoed door één pomp en één filtercircuit.
Negentien stations voor een wetenschapshal voor kinderen, gerangschikt rond een niervormig zwembad met een centraal eiland. De opdracht was dichtheid: op elke vierkante meter zwembadrand moest een station staan, en op elk station moest een vijfjarige zonder instructie bruikbaar zijn.

Water en ballen vallen door een getrapte waterval; elke stap ruilt hoogte in voor snelheid.

Een ring van mondstukken onder verschillende hoeken produceert een familie van waterbogen die elkaar kruisen en samenvloeien.

Lucht die aan de onderkant van een buis wordt geïnjecteerd, stijgt op als een keten van bellen en sleept water met zich mee.

Een pomp slaat druk op achter een mondstuk; de straal draagt een bal in een doel.
Naast het bovenstaande overzicht staan vier stations. De rest wordt hier weergegeven, elk met het mechanisme dat ervoor zorgt dat het werkt – dichtheid was het hele punt van dit schema, dus de lijst is lang van opzet.

Gespleten bamboebekers vangen een vallende stroom op en zetten deze om in rotatie.
Een laag wiel op kinderhoogte. Kinderen gieten water met de hand en zien het wiel opstijgen.

Een verticale waterstraal houdt een bal in een stabiele zak met lage druk.
Kinderen plaatsen een bal in het straalvliegtuig en proberen hem te laten zweven zonder hem aan te raken. Kantel vervolgens een tweede straalvliegtuig om hem eraf te slaan.

Ballen worden door water via een trapkanaal omhoog gedragen en vervolgens via een parallelle loop terug naar beneden.
Kinderen zien hoe dezelfde bal het ene kanaal opgaat en het andere kanaal af, en kunnen hem halverwege tegenhouden met een hek.

Water dat door een centrale stijgbuis omhoog wordt geperst, verspreidt zich in een koepelvormige film als interne en externe drukbalans.
Kinderen gaan onder de koepel staan en steken een hand door de folie. Het water sluit zich achter de hand.

Een bootvormig platform draagt acht waterkanonnen gericht op een centrale doelreeks.
Twee teams schieten op elkaars doelen. De romp verzamelt de overschrijding en stuurt deze terug naar de pompput.

Een magneet aan een lijn tilt stalen vissen uit een ondiep zwembad.
Het rustige station aan de rand van de spetterzone: kinderen vissen, tellen en handelen.

Eén stijgbuis voedt acht armen; elke arm eindigt in een mondstuk op verschillende hoogte.
Kinderen rennen tussen de armen en proberen droog te blijven, waarbij ze leren welk mondstuk het verst reikt.

Met gleufplaten in een pinnenveld kan een kind het kanaal bouwen dat het water moet volgen.
Ruim twintig pinnetjes en een stapel borden. Kinderen dammen, leiden om en voegen stromen samen, en testen vervolgens of het water het doel bereikt.

Een geperforeerde buis laat een vel bellen los dat als een doorschijnende wand omhoog komt.
Kinderen steken een hand door het gordijn en zien de muur weer dichtgaan.

Een transparante acrylbuis transporteert water over een looppad zonder te morsen.
Kinderen lopen onder een gevulde buis en kijken hoe het waterniveau beweegt terwijl de stroming verandert.

Een ondiepe stroom over een tafel draagt ballen; het kind leidt ze om met poorten.
Kinderen bouwen een route van de inlaat naar de uitlaat en racen met twee ballen tegen elkaar.

Een schroef in een trog tilt water op in de zakken terwijl deze draait.
Een handslinger op kinderhoogte. Kinderen kunnen de zakken zien ontstaan en omhoog komen, één per omwenteling.

Een microfoon zet het geluidsniveau om in een pompcommando; luider betekent hoger.
Kinderen schreeuwen, klappen of zingen tegen een ring van sproeiers. De fontein antwoordt en de hele rand van het zwembad doet mee.

Een door een kruk aangedreven waaier laat het waterlichaam ronddraaien totdat er een paraboloïde oppervlak ontstaat.
Kinderen draaien en zien hoe het oppervlak zakt, en rennen dan om een luchtkern te openen vóór het kind naast hen.

Afgestemde buizen die door vallend water worden geraakt, produceren duidelijke toonhoogtes.
Kinderen richten een tuit over vijf buizen om een toonladder te spelen en voegen vervolgens water toe om de toon te ontstemmen.
Een waterspeelzone van 900 x 550 cm voor een wetenschapshal voor kinderen, gebouwd als één zwembad met dertien stations in en eromheen. Dit is het meest volledig gedocumenteerde schema dat we hanteren: elk station arriveert met zijn eigen grootte, bedieningsnota en technische parameters, niet alleen een weergave.

Zodra een kind de balk breekt, schieten er twee straaljagers over de loopbrug.

Een microfoon verandert het volume van een schreeuw in de hoogte van de jet.

Lucht die in de bodem van een tank wordt gepompt, stijgt op als een kolom bellen.

Emmers die aan een ketting zijn bevestigd, scheppen water aan de onderkant en kantelen het aan de bovenkant.
Naast het bovenstaande overzicht staan vier stations. De overige negen volgen met hun grootte en het mechanisme achter elk station – dit is het enige schema in de set waarbij elk station werd geleverd met een volledige specificatie, niet alleen een weergave.

Een pomp tilt het water naar de bovenste schaal en loopt langs een stapel bakken naar beneden.
Water stroomt van bord naar bord, eerst in draden en vervolgens in druppels. Kinderen volgen één draad van boven naar het zwembad en zien hoe hoogte in snelheid verandert.

Zes jets op een cirkel worden op de maat van de muziek geschakeld.
Een knop start de reeks. De controller opent elk magneetventiel op de maat en de lampjes onder de sproeiers kleuren de zes kolommen terwijl ze stijgen en dalen.

Er hangt een kraan in de lucht zonder zichtbare leiding, en het water stopt nooit.
De toevoerleiding loopt omhoog in de vallende stroom, verborgen door het water zelf. Kinderen lopen er omheen op zoek naar de verbinding en er is niets te vinden.

Een spiraal in een doorzichtige buis leidt het water bergopwaarts terwijl de buis draait.
Een handwiel draait de schroef. Elke draai van de helix vangt onderaan een waterzak op en voert dit naar de top, waar het terug in het zwembad terechtkomt – een lift zonder emmer en zonder touw.

Een duidelijke kruiptunnel doorkruist het zwembad op waterniveau.
Kinderen komen aan één kant binnen en kruipen er aan beide kanten doorheen met het zwembad. Het heeft een ingang en een uitgang, dus de oversteek werkt in beide richtingen en het water buiten is de tentoonstelling.

Een sifonemmer wordt gevuld totdat het zwaartepunt het draaipunt passeert en kantelt.
De bak hangt aan een decentrale as onder de kettinglift. Het water stijgt totdat de lading het uit balans brengt, en de ontgrendeling klapt een bloem van panelen open voordat de emmer terugzwaait en opnieuw wordt ingesteld.

Een met de hand rondgedraaide peddel zorgt ervoor dat de hele tank in een trechter verandert.
Kinderen draaien aan een slinger en drijven een peddel aan op de bodem van een doorzichtige cilinder. Zodra het water snel genoeg ronddraait, zakt het oppervlak in het midden en reikt de draaikolk naar beneden richting het blad.

Een waterstraal duwt een bal via een spiraalvormige baan naar boven.
De bal wordt aan het begin van de baan gelegd en er wordt een waterpistool op gericht. De jet voert hem rond de spiraal en laat hem in de glijbaan vallen, dus mikken en forceren moeten allebei goed zijn.

Een bal zweeft in een straal omdat snel bewegend water lage druk betekent.
Kinderen drijven een lichte bal op een fonteinstraal. Het blijft in de stroom in plaats van weggegooid te worden, en drijft terug als het zijwaarts wordt geduwd – het contra-intuïtieve deel is het hele punt.
Een thematische binnenwaterwereld voor een wetenschapsmuseum. Het zwembad is aangekleed als een landschap – rotsen, hout, waterlelies – en de stations zijn in het landschap ingebouwd in plaats van aan een muur vastgeschroefd. Zes stationtypes, één doorlopende waterlus.

Een houten spoorbaan voert ballen van een hoge trechter naar het zwembad, met twee alternatieve lijnen.

Water dat door een fijne roos wordt geduwd, vormt een kegelvormige mist die langzaam naar beneden valt.

Een schoepenwiel drijft een reeks tandwielen aan die een tweede, groter wiel laten draaien.

Een ketting van kopjes tilt het water verticaal op en kantelt het vervolgens in een header.

Stijgende treden voeren het water in een doorlopende trap een helling op.

Door transparante buizen en ellebogen kan een kind de stroom rond obstakels omleiden.
Een waterspeelzone van 12 x 8 m voor een wetenschapshal voor kinderen, geleverd als veertien genummerde exposities. Het plan is één ondiep bassin met een verhoogd landschap in het midden, zodat kinderen rond een eiland kunnen waden in plaats van aan een tafel te staan.






Zes ervan staan naast het geleverde overzicht. Er zijn geen ondertitels bij deze weergaven geleverd, dus ze zijn niet afgestemd op de lijst; ze worden hieronder alle veertien genoemd, met wat ze allemaal in het bassin doen.
Een door een kruk aangedreven schroef tilt het water uit het bassin naar een verzamelbak en retourneert het vervolgens.
Een bak op een verschoven draaipunt wordt gevuld totdat het zwaartepunt de as passeert en kantelt.
Een transparante tunnel door de zwembadwand, zodat kinderen van binnenuit naar het water kunnen kijken.
Een drijvende theepot giet voortdurend; de toevoerleiding is verborgen in de vallende stroom.
Een veerwerper vuurt een bal af op een doel; de bal zweeft terug naar het begin.
Bekers aan een eindeloze ketting dragen water omhoog en kantelen het in een kanaal.
Een schoepenwiel drijft een afgestemde kam aan – waterkracht wordt een melodie.
Vier zuigerpompen rond een zonnebloemkop duwen water naar een verhoogde uitlaat.
Een drukkanon vuurt op een wiel; de terugslag en de spin zijn beide zichtbaar.
Een door een kruk aangedreven waaier opent een draaikolk in een transparante cilinder.
Een geluidssensor verandert geschreeuw in jethoogte.
Een poort laat de opgeslagen kop vrij op een turbine; bij de uitgang gaat een lampje branden.
Met twee hekken kunnen kinderen een gecontroleerde vrijgave vergelijken met een plotselinge vrijgave.
Een kolom met aftakkingen op vier hoogtes: hoe lager het gat, hoe verder de straal.
Een documentatieset in plaats van een gebouwd schema: 24 stations getekend in 3D voor een thematisch waterpark, met drie aanzichttekeningen en installatienotities voor elk. We nemen het op omdat het de dichtheid laat zien die een enkele wateromgeving kan dragen: 24 stations in één aaneengesloten zwembad, die één technische ruimte delen.
Het hele zwembad gezien als één systeem: één opvangbak, één filter, één circulatielus.
Drukwaterkanon gericht op een centraal wielsamenstel.
Ballen die in roterende grotmonden worden afgevuurd op een bergmodel.
Een poort, een turbine en een generator: de lamp bewijst de conversie.
Een sluis die het stroomopwaartse niveau bepaalt en een golf vrijgeeft.
Een gekantelde schroef tilt water naar een header.
Een kanaalbouwmuur: plaats platen in pinnen om de stroom te routeren.
Een roterende trommel die zichzelf vult, kantelt en rechtzet.
Zes van de vierentwintig stations zoals gebouwd, hieronder getekend. Elk station heeft een tekeningnummer in de originele documentatie; het register eronder houdt die nummering bij, want zo wordt de set ter plekke gelezen.






Een spruitstuk aan schuif-, vlinder- en kogelkranen om te vergelijken.
Een transparante buis die water over een loopbrug voert.
Een jet hangt een bal op in een stabiele zak.
Een transparante kolom die hoofd, niveau en druk samen weergeeft.
Een muur van tappunten op verschillende hoogtes en diameters.
Een voorbijgeschoten wiel aangedreven door een gecontroleerde parachute.
Een geperforeerde ring die een bellenkoepel rond het kind vormt.
Een vortex op zwembadschaal met een zichtbare luchtkern.
Een met de hand aangedreven vortex in een glazen cilinder.
De theepot zonder bron: een verborgen stijgbuis in de vallende stroom.
Een geluidgestuurde fontein.
Een door water opgeheven platform dat omhoog gaat naarmate de cilinder vult.
Een flowtafel waarbij kinderen ballen sturen met poortjes.
Een veerlanceerder en een drijvend retourkanaal.
Een rand van emmers die vult, optilt en kantelt.
Een lange estafettemuur waar de bal alleen eindigt als het team werkt.
De kleinste set in het boek. Elf stationsweergaven van één enkele verdieping van een wetenschapsmuseum, uitsluitend als afbeeldingen geleverd; er werd geen tentoonstellingslijst, geen tekeningen, geen schriftelijke beschrijving van welk station dan ook meegeleverd. Dus ordenen we ze zoals water zich verplaatst: opgetild aan de pomp, omhoog gedragen door de wielen, achter de dam gehouden, vervolgens gedraaid, laten vallen, verneveld en uiteindelijk in de lucht gegooid op de terugweg naar het bassin.
De hefzijde bevindt zich langs één rand: een tweehandspomp, een terugslagtrommel, een ketting van emmers en een toneelwiel op volledige hoogte.
Een damwand met een werkende poort en een sluiskolk, waar het water doelbewust wordt tegengehouden en vrijgegeven.
Een rond bassin waarvan de inlaten het water laten draaien, zodat het zijwaarts beweegt in plaats van valt.
Een getrapte waterval en een tuit die uit het niets stroomt: de twee plaatsen waar het water weer naar beneden stroomt.
Een door schreeuwen aangedreven fontein, een mistpaddestoel en een fontein met een bal die in de zuil hangt.
Bij dit schema werd geen tekenset geleverd, dus de nummering hier is van ons: eerst de pomp, dan de wielen die het water naar boven transporteren, de poort die het water vasthoudt en de vier stations die het teruggeven – gedraaid, gevallen, verneveld, gegooid.
Een tweehandspomp tilt water in een hangende emmer; de emmer vult zich, kantelt vanzelf en loopt leeg.
Water dat in een trommel wordt geduwd, stroomt door een zijmondstuk en de reactie laat de trommel draaien.
Eén wiel brengt water omhoog in een ketting van emmers; de tweede drijft een rij afgestemde staven aan.
Een wiel op volledige hoogte aan de rand van het zwembad - gebouwd om zowel bekeken als gedraaid te worden.
Een damwand met een werkende poort en een sluiskamer ernaast om water tussen twee niveaus te laten stromen.
Een rond bassin waarvan de schuine inlaten ervoor zorgen dat het hele water in een trechter verandert.
Het water loopt langs een reeks ondiepe terrassen, waarbij de ene overgaat in de volgende.
Een uitloop die giet zonder pijp erboven en niets erachter; het voer zit verborgen in de rand.
Een fontein die het geluid aan de rand volgt: schreeuw en de kolom klimt.
Een paddenstoelkop die koele mist afgeeft in plaats van een straal, zodat kinderen in de spray kunnen staan.
Een fonteinkop met een bal die in de stijgende kolom hangt in plaats van eraf valt.
De zeven bovenstaande schema's zijn degenen met foto's. Deze vijftien zijn de referentie-indelingen erachter: een eilandbekken, een lang rivierbekken, een terreintafel die als een bergketen is gegoten, een ring rond een droog eiland, een spatvloer zonder helemaal geen bassin. Ze zijn allemaal gebouwd voor een kamer die al bestond, en daarom hebben geen twee dezelfde vorm.
Behandel ze als lay-outs, niet als producten. We nemen de dichtstbijzijnde en snijden deze opnieuw uit volgens uw plattegrond – het bassin, het platform en de elementposities bewegen allemaal; de eenheden erin niet.
14 elementen · Tweeklobbige bak, één niveau
13 elementen · 9000 × 5500 mm totaal
15 elementen · Lange smalle bak
14 elementen · 7400 × 4800 mm totaal
6 elementen · 6500 × 4000 mm totaal
Eén element · Vrij vormgegeven, drie lobben
Twee verbonden bakken op een gedecoreerd dek
15+ elementen · Lange bergvormige tafel
14+ elementen · Volledige ring om een droog eiland
Gesloten ring, droog centrum
14 elementen · L-vormige run, wandafbeelding erachter
Rand van schuimring, midden geplant
Twee lobben, waterlelies en trommels
Vloer met meerdere zones, geen enkele wastafel
Gebogen muur, straalarcade
Op verzoek van de locatie worden de namen van klanten achtergehouden; de lay-outs, afmetingen en aantal elementen zijn degene die we hebben gebouwd. Waar een kaart een streepje bevat in plaats van een aantal elementen, bereikte de render ons zonder een tekenset – de vorm is nauwkeurig, de telling is niet aan ons om te vermelden. Tekst op de wastafelrokken en vloerafbeeldingen wordt vervangen door uw eigen identiteit: wij printen het dek, het schort en de bewegwijzering naar uw kunstwerk.
Elk station in de zeven schema's is opgebouwd uit een catalogus van zesentwintig standaardeenheden, waarvan de afmetingen allemaal in millimeters zijn gepubliceerd. Dat is wat ervoor zorgt dat een station dat je leuk vond in het ene schema naar het jouwe kan gaan, en dat een schema opnieuw kan worden geknipt rond een kleinere kamer.
Drieëntwintig van de zesentwintig verschijnen al ergens hierboven. De drie die dat niet doen zijn buitenunits: geen bassin, geen pomp, geen stroom. Ze zijn hier omdat zij degenen zijn waar bezoekers naar vragen nadat ze al het andere hebben gezien: iets om in te gieten, iets om te draaien, iets om een bal naar beneden te sturen.
Water vult een kantelaar en een lader; de bezoeker beheerst de lozing. Populair bij oudere kinderen en bij iedereen die van graafmachines houdt.
Een kruk voedt een verdeelbuis; het vallende water drijft een scheprad aan. Één bewegend deel, niets dat kan verstoppen.
Water volgt een spiraalkanaal rond een centrale zuil, wint aan snelheid bij de afdaling en drijft onderaan een tandwiel aan.
Lengte × breedte × hoogte in millimeters, standaarduitvoering. Een ander formaat is een nieuwe tekening, geen nieuw concept. Veertien daarvan openen een volledige pagina; de rest wordt uit deze tabel geciteerd.
Een watereiland leeft of sterft in zijn technische ruimte. Elk schema hierboven wordt geleverd met het hydraulische ontwerp, niet alleen het landschap.
| Waterbehandeling | Gesloten lus met zandfiltratie, UV-sterilisatie en een balanstank. Geen stilstaand water tussen sessies. |
|---|---|
| Oppervlakken | Zwembadlichaam van FRP met gelcoating of roestvrij 304; bevochtigde hardware in 316 waar de chloorbelasting hoog is. |
| Veiligheid | Overal afgeronde randen, nat dek met slipvastheid, diepte van minder dan 250 mm in de speelbassin, E-stop bij de technische ruimte. |
| Voeding | 100–240 V AC, 50/60 Hz. Pompen en besturingen in een aparte droge installatieruimte. |
| Levertijd | Standaard 3–6 weken voor een cataloguseiland; 4–8 weken voor een themaschema met aangepaste decors. |
| Documentatie | Render, drieaanzichtstekening en installatietekening voor elk station, plus een schema van de technische ruimte. |
Voeg een themaschets of een plattegrond toe, of helemaal niets — een foto van de ruimte is genoeg om te beginnen. Offertes worden uitgebracht op basis van een echte exponatenlijst, niet op schattingen per vierkante meter.
Liever eerst de productievloer zien voordat u beslist? Fabrieksbezoeken en inspecties door derden zijn welkom.